Σαν σήμερα: Όταν μία ημέρα περιείχε… 2 εβδομάδες!

Εφημερίδα 'Η Καθημερινή' (φύλλο της 18.1.1923)

Το βράδυ της Τετάρτης 15 Φεβρουαρίου 1923 οι Έλληνες έπεσαν για ύπνο και, λίγες ώρες αργότερα -όταν ξύπνησαν δηλαδή και αγόρασαν εφημερίδα- διαπίστωσαν πως σε μία νύχτα είχαν… «γεράσει» 13 ολόκληρες ημέρες! Αλλά για να ακριβολογούμε, στην πραγματικότητα εκείνη η Πέμπτη δεν ήταν η 16^η του Φλεβάρη, αλλά η… 1^η του Μάρτη! Ξαφνικά (κυριολεκτικά εν μία νυκτί) 13 ολόκληρες ημέρες είχαν απλώς «εξαφανιστεί» (που εκτός του μήνα, τις στερήθηκε και ο χειμώνας) και είχε ήδη, ξεκινήσει η άνοιξη.

Τι είχε συμβεί…

Η Ελλάδα μαζί με τη γειτονική της Αλβανία, ήταν εκείνο τον καιρό οι μόνες χώρες στα Βαλκάνια{1} (εξαιρουμένης της μουσουλμανικής, ακόμη Τουρκίας) που ακολουθούσαν πάντα το «παλαιό» ημερολόγιο, δηλαδή το λεγόμενο «Ιουλιανό». Αυτό, είχε προταθεί από τον ίδιο τον Ιούλιο Καίσαρα το έτος 45 π.Χ., άρχισε να ισχύει σε ολόκληρη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία την επόμενη χρονιά, ενώ -ύστερα από ορισμένες διορθώσεις- ο χαρακτήρας του οριστικοποιήθηκε το 8 μ. Χ. Ωστόσο, με την πάροδο των αιώνων και σύμφωνα με τα διαρκώς μεταβαλλόμενα αστρονομικά δεδομένα  (μετατόπιση της Εαρινής Ισημερίας) ήταν γενικά διεθνώς παραδεκτό πως θα έπρεπε -απαραίτητα- να επέλθει σε αυτό μία τροποποίηση, προκειμένου να παραμείνει αξιόπιστο και λειτουργικό.

{1} Το Νέο Ημερολόγιο υιοθέτησαν η Βουλγαρία το 1915, η Σερβία και η Ρουμανία το 1919, ενώ είχε καθιερωθεί από πολύ πρωτύτερα στη Σκωτία (1752), στη Σουηδία (1753) και στην Ιαπωνία (1872), ενώ η Γαλλία και η Ολλανδία το ακολούθησαν από το Κίνα το εφάρμοσε στα 1912 και η Τσαρική Ρωσία το 1918.

Πραγματικά, στις 24 Φεβρουαρίου 1582 (όταν τυπώθηκε η απαιτούμενη Παπική Βούλα) άρχισε η εφαρμογή του νέου (ουσιαστικά τροποποιημένου) ημερολόγιου, ύστερα από εισήγηση – πρόταση ενός ιατρού της Νάπολης. Το Νέο Ημερολόγιο αποκλήθηκε τιμητικά (προς τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ’, που αποδέχθηκε την επιβολή του) ως «Γρηγοριανό» και άμεσα το υιοθέτησαν πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Εφημερίδα 'Έθνος' (φύλλο της 1.3.1923)

Στην Ελλάδα.

Φαίνεται ότι στη χώρα μας επικρατούσε για εκατοντάδες χρόνια το ισχυρό «μπλοκ» των (λεγόμενων) «Παλαιοημερολογιτών», δεδομένου ότι και η ίδια η Εκκλησία της Ελλάδος χρειάστηκε περίπου ένα έτος μέχρις ότου ενσωματώσει την αλλαγή.

Συμπερασματικά: Είχε απαιτηθεί να κυλήσουν πάνω από 90 έτη από τη δημιουργία του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους (1830-1832) έως ότου, επιτέλους, ψηφιστεί με νόμο (ΦΕΚ 17.1.1923) εκείνη η σημαντική μεταβολή. Στον ίδιο νόμο λήφθηκε μέριμνα για την καταβολή των 17/30 του μισθού των δημοσίων υπαλλήλων, ωστόσο ορισμένες (λίγες) Τράπεζες δε θέλησαν να ακολουθήσουν αυτή την περικοπή για τους εργαζομένους τους.