Τετενές και Καραμουρτζούνης: Οι αμφιλεγόμενοι!

 

Ο (απολαυστικός ως "Μαυρογυαλούρος")
ηθοποιός Λάμπρος Κωνσταντάρας.

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Υπάρχουν κάποια επώνυμα, που είτε από συγκυρία είτε δικαιολογημένα, έχουν αποκτήσει έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα στο δημόσιο λόγο και η εκφορά τους συνδυάζεται συχνά με μία διάθεση κυνικού αστεϊσμού. Όσο πιο αμφιλεγόμενος μείνει κάποιος, με τη δράση και τα έργα του στο συνολικό θυμικό, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να μνημονεύεται (όχι πάντα ευχάριστα) από τις επόμενες γενιές. Ας ασχοληθούμε με δύο από τις πλέον χαρακτηριστικές περιπτώσεις ανθρώπων αυτής της κατηγορίας.

Κουρδική… «Βάρκιζα»: Ιστορικό κάλεσμα Οτσαλάν για ειρήνευση!

 

(Του Νίκου Δ. - Θ. Νικολαΐδη)

Πριν μόλις λίγες ώρες γνωστοποιήθηκε μέσα στην Τουρκική Βουλή, το πολύ-αναμενόμενο κάλεσμα του φυλακισμένου από το Φεβρουάριο 1999 ηγέτη του Κουρδικού «Εργατικού Κόμματος», Αμπντουλάχ Οτσαλάν (ΕΓΣ «Άπο») προς τους μαχητές του επαναστατικού στρατού του PKK να εγκαταλείψουν τον ένοπλο αγώνα και να συνεισφέρουν, από κοινού με την τουρκική κυβέρνηση στην οριστική ειρήνευση των νοτιοανατολικών περιοχών της χώρας, οι οποίες κατοικούνται από συμπαγείς Κουρδικούς πληθυσμούς.

Προδιαγεγραμμένη εξέλιξη.

Ήδη από λίγους μήνες πριν, η δήλωση του (παλαιότερα άκαμπτου στο ζήτημα των Κούρδων), αρχηγού του Εθνικιστικού Κόμματος της Τουρκίας και εταίρου στην κυβέρνηση, Μπαχτσελί, πως «ο Οτσαλάν θα μπορούσε να αποφυλακιστεί, με την προϋπόθεση ότι θα πείσει τους πρώην μαχητές του να καταθέσουν τα όπλα», πέρα από την γενική έκπληξη που προκάλεσε, έχει προετοιμάσει το κλίμα στη γείτονα, για έναν ιστορικό συμβιβασμό. 

Σαν σήμερα: Επί ποδός πολέμου!

 

(Πηγή: corfupress.gr)

Όταν Ελλάδα και Τουρκία βρέθηκαν ένα βήμα πριν τη σύρραξη!

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Μπιλ Κλίντον (Ιανουάριος 1996):«Νόμιζα ότι οι βοηθοί μου αστειεύονταν όταν έλεγαν ότι η Τουρκία και η Ελλάδα θα εμπλακούν σε πόλεμο για βραχονησίδες στις οποίες δεν ζουν παρά μόνο πρόβατα».

«Κρίση στα Ίμια» ονομάζεται εμφατικά η έντονη αντιπαράθεση που ξέσπασε τον Ιανουάριο του 1996 μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, έχοντας αφορμή την αμφισβήτηση από την δεύτερη, του καθεστώτος κυριαρχίας υπέρ της πρώτης που ίσχυε στην περιοχή των βραχονησίδων του Αιγαίου Πελάγους, με βάσει την παλαιότερη (1932) Ιταλο-τουρκική σύμβαση. Κατά τη διάρκεια των 7 ημερών που διήρκεσε η κρίση, το ενδεχόμενο κήρυξης ενός πολέμου μεταξύ των δύο χωρών υπήρξε πολύ πιθανό και αποφεύχθηκε χάρις στην παρέμβαση του ΝΑΤΟ αλλά κυρίως των Ηνωμένων Πολιτειών. Σε όλη τη διάρκεια της κρίσης αναδείχθηκε η δυσπιστία του τότε Έλληνα πρωθυπουργού (ο Κώστας Σημίτης μόλις είχε αναλάβει την εξουσία) προς την ηγεσία κρατικών υπηρεσιών και ειδικότερα των ενόπλων δυνάμεων, με χαρακτηριστική τη μετέπειτα δήλωσή του πως «οι ένοπλες δυνάμεις έφταιξαν και θα πληρώσουν». Επίσης, η φράση του «θέλω να ευχαριστήσω την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών» που μάλιστα ειπώθηκε εντός της Ελληνικής Βουλής, από πολλούς ερμηνεύτηκε ως ταπεινωτική για τη χώρα. Αργότερα ο τότε αρχηγός ΓΕΕΘΑ ναύαρχος Χρήστος Λυμπέρης επιχείρησε να απαντήσει στις αιτιάσεις εναντίον του, εκδίδοντας ένα πόνημα με θέμα τη διαχείριση κρίσεων.